Κάποιος το διάβασε.
Κάτι του έμεινε.
Το άφησε εδώ.

«Αν ήταν εύκολο, Γιαννάκη μου, δεν θα άξιζε! ! Μόνο τα δύσκολα αξίζουν σε αυτήν την ζωή, αυτά που παιδεύεσαι, αυτά που ματώνεις, αυτά που όταν πέφτεις το βράδυ δεν σε αφήνουν να κοιμηθείς και ξαγρυπνάς και όταν κοιμάσαι κάποια στιγμή, τα ονειρεύεσαι»

«Ξαπλωμένος στην αιώρα ανάμεσα στα δέντρα του Αμαζονίου, ο Ντάρσι απολάμβανε το αγαπημένο του βιβλίο. Σε κάθε σελίδα έβγαζε και ένα ξεκαρδιστικό γέλιο, και τα παιδιά γελούσαν μαζί του. Κανένα τους δεν ήξερε να διαβάζει, αλλά όλα ήξερα να γελούν.»

«Όταν χίλιοι άνθρωποι πιστεύουν μια φτιαχτή ιστορία για ένα μήνα, έχουμε fake news. Όταν ένα δισεκατομμύριο την πιστεύουν για χίλια χρόνια, έχουμε μια θρησκεία και μας προειδοποιούν να μην την χαρακτηρίζουμε «fake news» για να μην στεναχωρήσουμε τους πιστούς»

«Η σχέση των γονιών με τα παιδιά (και ΟΧΙ το ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΟ) είναι η μόνη όπου υπάρχει αγάπη ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ και όταν χάνονται οι γονείς μαζί τους χάνεται και αυτό το είδος αγάπης!»

«Είμαι υπέρ του υποχρεωτικού κανιβαλισμού. Αν οι άνθρωποι υποχρεώνονταν να τρώνε τους ανθρώπους τους οποίους σκοτώνουν, δεν θα υπήρχαν πια πόλεμοι.»

«Είπε ο θεός: «Εγώ αναγκάστηκα να φτιάξω τον άνθρωπο για να φτιάξει ο άνθρωποςο εμένα.»»